ทำคอนเทนต์ให้เยอะ หรือทำให้ดี? วิธีคิดของ Gary Vee ที่ชวนเรากลับมาทบทวน

ทำคอนเทนต์ให้เยอะ หรือทำให้ดี? วิธีคิดของ Gary Vee ที่ชวนเรากลับมาทบทวน

เราควรทำ Content ให้เยอะหรือ ควรทำให้มันดี

(คำว่า คุณภาพเป็นสิ่งที่เถียงได้แต่ปริมาณเถียงไม่ได้)

.

ปีนี้ เบ๊นเพิ่งกลับมานั่งฟัง Podcast GaryVee อีกครั้ง หลังจากไม่ได้ฟังแกมานานมากแล้ว ฟังไปฟังมา รู้สึกว่า GaryVee แกกำลังจะกลับมาเป็นตำนานอีกครั้ง 5555555

.

Gary Vee เขาคุยกันเรื่องนึงเกี่ยวกับ Content แล้วเบ๊นว่ามันเป็นคำถามที่คนทำคอนเทนต์น่าจะติดอยู่เหมือนกัน (ตัวเบ๊นก็สงสัยมาสักพักละ)

สรุป [เราควรทำให้เยอะเข้าไว้ หรือทำน้อยๆ แต่ทำให้ดี?]

.

ฝั่งหนึ่งบอกว่าต้องสม่ำเสมอ ต้องลงให้เยอะ อีกฝั่งบอกว่าทำเยอะแล้วไม่มีคุณภาพ จะทำไปทำไม Gary ตอบเรื่องนี้สั้นๆ ว่า

“Quantity is non-debatable, quality is debatable.”

จำนวนเถียงกันไม่ได้ แต่คุณภาพเถียงกันได้

.

ถ้าเราทำคอนเทนต์ออกมา 100 ชิ้น ก็คือ 100 ชิ้น ไม่มีอะไรต้องเถียง แต่ถ้าเราบอกว่า “คอนเทนต์ชิ้นนี้ดี” คำถามคือ…ดีสำหรับใคร? ดีสำหรับคนทำ ดีสำหรับเพื่อนที่ช่วยตรวจ หรือดีสำหรับคนที่เราตั้งใจจะสื่อสารด้วย?

.

บางทีเราใช้เวลาทำให้สิ่งหนึ่งถูกใจตัวเอง แล้วเผลอสรุปไปว่าคนอื่นน่าจะต้องชอบด้วย นั่งแก้กันอยู่สามวัน คนอ่านเลื่อนผ่านในสามวินาที อ่าว ยังไม่ทันเห็นฟอนต์ที่เราเลือกเลย 55555 มาเข้าใจเรื่องนี้กัน #อ่านจบปุ๊ปเก่งขึ้นปั๊ป

===============

[1] เราอาจยังไม่รู้ว่า “ดี” หน้าตาเป็นยังไง จนกว่าจะได้ลองทำ

.

ลองสมมติว่าเราอยากเล่าเรื่อง “ผู้ติดตามน้อย ก็สร้างธุรกิจได้” เราอาจเปิดด้วยคำถามว่า มีผู้ติดตาม 1,000 คน จะหาเงินได้ไหม? หรือเล่าผ่านตัวอย่างธุรกิจเล็กๆ ที่มีลูกค้าประจำ หรือเปรียบเทียบว่าคนดูหนึ่งแสนคนกับลูกค้าสิบคน มีความหมายกับธุรกิจต่างกันยังไง

.

ทั้งหมดพูดเรื่องเดียวกัน แต่ไม่ได้แปลว่าคนอ่านจะรู้สึกเหมือนกัน ถ้าเราลองแค่แบบแรกแล้วเงียบ เราจะสรุปเลยไหมว่า “คนไม่สนใจเรื่องนี้”? จริงๆ เรายังไม่รู้เลย เขาอาจสนใจ แต่ประโยคแรกยังไม่ทำให้เห็นว่าเกี่ยวกับชีวิตเขายังไง ตัวอย่างอาจไกลตัว หรือเราอธิบายข้ามขั้นตอนที่เขายังสงสัยอยู่

.

ประโยชน์ของ Quantity อยู่ตรงนี้ มันทำให้เรามีโอกาสทดสอบว่า ความคิดที่อยู่ในหัวเราควรถูกเล่าออกมาแบบไหน คนถึงจะเข้าใจ แต่ต้องมี Feedback กลับมาด้วย ทำไปสิบชิ้น แล้วดูว่าคนถามอะไร อ่านตรงไหนแล้วงง ประเด็นไหนที่เขาเอาไปคุยต่อ จากนั้นเอาสิ่งที่เห็นไปปรับชิ้นถัดไป

ถ้าทำเหมือนเดิมทุกครั้งโดยไม่เคยกลับมาดูผล จำนวนก็อาจเพิ่มขึ้นแค่ในตารางงานของเรา ครบ 100 โพสต์แล้ว เย้! แล้วรู้อะไรเพิ่มบ้าง? ยังไม่รู้เลย แต่เหนื่อยขึ้นแน่นอน 55555

.

แล้วการรอให้งานดีก่อนค่อยปล่อย มีปัญหาตรงไหน? ถ้าเรายังไม่ได้เจอคนอ่านจริงๆ เราก็กำลังปรับงานจากการคาดเดาของตัวเองอยู่ แก้ Hook รอบที่สิบ เปลี่ยนรูปอีกสามรอบ แต่ยังไม่มีใครได้เห็นเลยนอกจากเรา

.

แน่นอนว่าข้อมูลต้องถูก อ่านแล้วต้องรู้เรื่อง และพาดหัวต้องตรงกับเนื้อหา สิ่งพวกนี้เราตรวจเองได้ ส่วนคำถามว่า “เล่าแบบไหนถึงจะโดนใจคนที่เราอยากคุยด้วย” เราต้องยอมปล่อยงานออกไปให้เขามีส่วนตอบด้วย

———

[2] แต่ให้คนดูตัดสิน ก็ไม่ได้แปลว่าให้ยอดวิวตัดสินทุกอย่าง

.

ตรงนี้เบ๊นอยากแยกเพิ่มจากสิ่งที่ Gary พูด ในบทสนทนา เขาใช้ยอดวิวเป็นตัวดูว่า Content เกี่ยวข้องกับคนดูมากพอไหม ซึ่งถ้าโจทย์คือทำให้คนหยุดดู ยอดวิวก็เป็น Feedback ที่มีประโยชน์ แต่ถ้าโจทย์คือสร้างธุรกิจ เรายังต้องถามต่อว่า “แล้วคนที่เข้ามา เขาเข้ามาเพราะอะไร?”

.

สมมติโพสต์หนึ่งพูดเรื่อง “ทำไมคนขยันถึงไม่รวย” คนอ่านเยอะ แชร์เยอะ เถียงกันสนุก อีกโพสต์พูดเรื่อง “มีทักษะหลายอย่าง ควรเลือกอะไรมาเป็นบริการแรก?” คนอ่านน้อยกว่า แต่มีคนส่งข้อความมาว่า กำลังติดเรื่องนี้อยู่พอดี อยากให้ช่วยดูหน่อย

.

โพสต์แรกอาจช่วยให้คนรู้จักเรา โพสต์ที่สองอาจช่วยให้คนเห็นว่าเราช่วยอะไรเขาได้ ทั้งสองอย่างมีประโยชน์ แต่ถ้าใช้ยอดวิวเป็นคะแนนเดียว เราอาจเลิกทำโพสต์แบบที่สองไปเลย แล้วสุดท้ายก็มีคนรู้จักเราเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แต่ยังไม่มีใครรู้ว่าจะจ้างเราไปทำอะไร

.

ก่อนตัดสินว่าคอนเทนต์ดีหรือไม่ดี เลยต้องตอบให้ได้ก่อนว่าเราทำชิ้นนี้ไปเพื่ออะไร อยากให้คนใหม่รู้จัก อยากอธิบายเรื่องที่ลูกค้ายังไม่เข้าใจ อยากให้เห็นตัวอย่างการทำงาน หรืออยากช่วยให้เขาตัดสินใจซื้อได้เหมาะกับตัวเอง? หน้าที่ต่างกัน สิ่งที่เราต้องกลับมาดูก็ต่างกัน

.

[3] เรื่องกว้างกับเรื่องเฉพาะ ควรมีทั้งคู่

.

อีกคำถามในบทสนทนาคือ ควรทำเรื่องที่เข้าถึงคนเยอะๆ หรือเรื่องเฉพาะทาง? Gary ตอบว่า “Do both.”

.

เบ๊นว่าเอามาเข้าใจง่ายๆ ได้แบบนี้ เรื่องกว้างช่วยให้คนรู้สึกว่า “เออ คนนี้เข้าใจสิ่งที่เรากำลังเจอ” ส่วนเรื่องเฉพาะช่วยให้คนเห็นว่า “คนนี้น่าจะช่วยเราแก้ปัญหานี้ได้”

.

เช่น เราเขียนเรื่องความเหนื่อยจากการทำงาน คนจำนวนมากอาจเชื่อมโยงกับมันได้ พอเขาเข้ามาอ่านต่อ ก็เจอเรื่องการเลือกทักษะมาสร้างรายได้ การหาลูกค้าคนแรก หรือการออกแบบบริการที่ทำคนเดียวไหว เขาจึงเริ่มเห็นว่า วิธีคิดของเราพาเขาไปทำอะไรต่อได้บ้าง

.

ถ้ามีแต่เรื่องกว้าง คนอาจชอบอ่าน แต่ยังไม่เห็นความสามารถของเรา ส่วนเรื่องเฉพาะก็ต้องช่วยปูทางให้คนใหม่เข้าใจด้วยว่า ทำไมเขาถึงควรสนใจเรื่องนี้ เราเลยไม่จำเป็นต้องยัดทุกอย่างลงในโพสต์เดียว บางโพสต์มีหน้าที่เปิดประตู บางโพสต์มีหน้าที่พาเขาเดินเข้ามาเข้าใจงานของเรามากขึ้น

.

[แล้วถ้าทำคนเดียว จะเอาเวลาที่ไหนไปผลิตเยอะขนาดนั้น?]

.

ตรงนี้ต้องดูวิธีทำงานของเขาด้วย Gary พูดถึงทีมตัดต่อและคนที่เข้าใจแต่ละแพลตฟอร์ม เพราะ Content Machine ของเขามีคนช่วยหยิบวัตถุดิบมาเล่าต่อหลายรูปแบบ (Re-Purpose)

.

เราเอาตัวเลขของระบบที่มีทีมรองรับ มาตั้งเป็นมาตรฐานให้คนทำงานคนเดียวไม่ได้ ฟังจบแล้วฮึดจะทำตามทุกอย่าง พรุ่งนี้ต้องเขียน ต้องถ่าย ต้องตัด ต้องลงทุกแพลตฟอร์ม ใจเย็นนน คนล้างจานที่บ้านก็ยังเป็นเราอยู่

(เขียนบทนี้จบ เบ๊นต้องไปล้างจ้านแล้ว55555)

.

สมมติเรามีบทความหนึ่งเรื่อง แทนที่จะเขียนเสร็จแล้วรีบหาเรื่องใหม่ทันที ลองกลับมาดูว่าในนั้นมีคำถามย่อยอะไรอีก ประโยคไหนควรขยายเป็นโพสต์สั้น ตัวอย่างไหนเล่าเป็นคลิปได้ มีคนคอมเมนต์ถามอะไรที่ควรเขียนตอบแยก?

.

เรื่องเดียวอาจคุยต่อได้อีกหลายครั้ง โดยแต่ละครั้งช่วยให้คนเข้าใจเพิ่มขึ้นคนละส่วน เราจึงใช้เวลาที่ลงไปกับการคิดเรื่องหนึ่งให้คุ้มขึ้น และได้เรียนรู้ด้วยว่าคนสนใจส่วนไหนของเรื่องนั้นจริงๆ

=============

ถ้าคุณชอบบทความแนวนี้ แล้วไม่อยากพลาด สามารถใส่ Email ของคุณได้ที่ Link นี้เลย (ฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย)

#สรุปแบบลงดาบ

ถ้าเรายังไม่ค่อยได้ปล่อยงานออกไป การเพิ่มจำนวนอาจช่วยให้เราเลิกเดา แล้วได้เรียนรู้จากคนอ่านจริงๆ แต่ถ้าเราปล่อยงานเยอะอยู่แล้ว สิ่งที่ต้องเพิ่มอาจเป็นเวลาทบทวนว่า งานแต่ละชิ้นกำลังสอนอะไรเรา

.

ลองหยิบคอนเทนต์สิบชิ้นล่าสุดมาดู แล้วถามว่า “จากสิบชิ้นนี้ ชิ้นถัดไปเราจะทำอะไรต่างออกไป?” ถ้ายังตอบไม่ได้ ตรงนั้นอาจเป็นจุดที่ควรเริ่ม

.

เมื่อก่อนเบ๊นเชื่อเรื่อง Quality มากทุกบทความกลั่นกรองงใจจาก 55555 ฟัง Podcast ตอนนี้จบเบ๊นพึ่งเข้าใจว่า คำว่าคุณภาพของเบ๊นกับคนอื่นไม่เหมือนกันจริงๆ สำหรับบางคนการเขียนยาว อาจจะไม่คุณภาพชอบ เขียนสั้นมากกว่า

.

หลังจากนี้เบ๊นอยากลอง Tiny Experiment เขียน เอาปริมาณให้มากขึ้นเพื่อมองหาคุณภาพที่เราอยากได้จริงๆ หลังจากนี้เพจเบ๊นจะ กลับมาลุยจัดหนักจัดเต็มปอด 555555 เดี๋ยวเจอกันแน่นอนครับทุกคน #ลงดาบ!2026 ก่อนหมดปี

.

ผมหวังว่าเรื่องนี้จะช่วยสร้างวันของคุณ

อ่านบทความอื่นๆได้ที่นี่เลย

  • Philosopher Entrepreneur ทางเลือกวิถีชีวิตในโลกที่หมุนโครตไว (ชูนิ้วกลางให้กับ Trend ของโลก)

  • เขาทดลองจ้องกำแพง 10-15 นาที/วัน อยู่ดีๆก็ทำงานได้ดีขึ้น โฟกัสดีขึ้นเฉย

  • ใช้เวลาแค่ วันละ 30 วินาทีทำสิ่งนี้มา 9 ปี แต่ทำสิ่งนี้ทุกวันจะเปลี่ยนชีวิตไปตลอด

  • ทำไมเราแนะนำคนอื่นได้แต่ตัวเองไปไม่รอด สิ่งนี้เราเรียกว่าอาการ Solomon Paradox


ความเห็น

ใส่ความเห็น