ทำไมเราถึงชอบหนีสิ่งที่ตัวเองกลัว? ทั้งที่รู้บางเรื่อง เราก็ต้องเผชิญมันอยู่ดี?

ทำไมเราถึงชอบหนีสิ่งที่ตัวเองกลัว?
ทั้งที่รู้ว่าบางเรื่อง เราก็ต้องเผชิญมันอยู่ดี
.
เคยไหม มีไอเดียอยากพูดในห้องประชุม แต่พอกำลังจะเปิดปาก กลับคิดว่า “ถ้าเขามองว่าเราโง่ล่ะ?”
สุดท้ายเลยเงียบ แล้วก็รู้สึกโล่ง… รอดแล้ววันนี้
.
เบ้นอ่านบทความ Fear-Based Decisions ของ Anne-Laure Le Cunff แล้วชอบประเด็นหนึ่ง เธออธิบายว่า ความโล่งใจตรงนี้อาจทำให้เราเลือกหลบง่ายขึ้นในครั้งหน้า เพราะเราเรียนรู้ว่าการหลีกเลี่ยงช่วยลดความกังวลได้
.
อยากเขียน แต่กลัวคนวิจารณ์ อยากขาย แต่กลัวคนปฏิเสธ อยากคุยปัญหา แต่กลัวบรรยากาศเสีย
พอเลื่อนไปก่อน เราสบายใจขึ้นทันที ส่วนเรื่องที่อยากทำก็ยังอยู่ที่เดิม
มาเข้าใจเรื่องนี้กัน #อ่านจบปุ๊ปเก่งขึ้นปั๊ป
==============
[1] สัญญาณเตือนดัง ไม่ได้แปลว่าไฟไหม้เสมอไป
.
Anne-Laure ยกแนวคิด Smoke Detector Principle ของ Randolph Nesse มาอธิบาย
เครื่องตรวจจับควันอาจดังเพราะขนมปังไหม้ แต่การเตือนเกินเหตุมีต้นทุนน้อยกว่าการไม่เตือนตอนเกิดไฟไหม้จริง
.
ระบบป้องกันภัยของเราก็อาจไวต่อความเสี่ยงเช่นกัน รวมถึงการถูกปฏิเสธ เสียหน้า หรือถูกวิจารณ์ แม้จะไม่มีอันตรายทางร่างกายอยู่ตรงหน้า
เวลารู้สึกกลัว เราจึงควรตรวจดูต่อว่า กำลังเจอความเสี่ยงอะไร และรับมือได้แค่ไหน ก่อนตัดสินใจถอย

———–
[2] ยิ่งไม่ลอง ยิ่งไม่มีข้อมูลมาทบทวนความกลัว

ถ้าเชื่อว่าโพสต์แล้วจะโดนด่า แต่ไม่เคยโพสต์ เราก็ไม่มีโอกาสรู้ว่าคนจะตอบสนองยังไงจริงๆ
ลองเทียบกับการทำสินค้า เราอาจแก้ไปเรื่อยๆ เพราะกลัวลูกค้าไม่ซื้อ ทั้งที่ยังไม่เคยเอาไปเสนอใครเลย
กลายเป็นทำงานตามคำปฏิเสธที่คิดแทนลูกค้าขึ้นมาเอง 55555
.
การเตรียมตัวมีประโยชน์ แต่ควรมีจุดที่เราออกไปเก็บข้อมูลจริงด้วย ไม่อย่างนั้นความกังวลเดิมก็อาจอยู่กับเราต่อไป โดยไม่เคยถูกตรวจสอบเลย

.
[3] ใช้ความอยากรู้ ช่วยให้เราเริ่มได้
Anne-Laure เสนอไว้ 3 วิธี

3.1 ตรวจความคิดตัวเอง – เรากลัวอะไรจะเกิดขึ้น? มีหลักฐานแค่ไหน? ลองแยกสิ่งที่รู้จริงออกจากสิ่งที่กำลังคาดการณ์

3.2 ทดลองเล็กๆ – ถ้ากลัวพูดในที่ประชุม เริ่มจากถามหนึ่งคำถาม แล้วเทียบสิ่งที่เกิดขึ้นจริงกับที่เรากลัวไว้ เราอาจพบว่าบางอย่างรับมือได้มากกว่าที่คิด

3.3 แชร์ระหว่างเรียนรู้ – ค่อยๆ แชร์สิ่งที่กำลังศึกษา โดยบอกตามจริงว่าตรงไหนรู้ ตรงไหนยังสงสัย เพื่อเปิดรับ Feedback และฝึกอยู่กับการถูกมองเห็น

================

ถ้าคุณชอบบทความแนวนี้ แล้วไม่อยากพลาด สามารถใส่ Email ของคุณได้ที่ Link นี้เลย (ฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย)

#สรุปแบบลงดาบ

ความกลัวช่วยเตือนความเสี่ยง และบางครั้งการถอยก็เหมาะสม

แต่ก่อนบอกตัวเองว่า “เอาไว้ก่อน” ลองถามให้ครบสองด้าน

ถ้าลอง เราเสี่ยงเสียอะไร?
ถ้าไม่ลอง เราอาจพลาดอะไร?

แล้วหาการทดลองเล็กๆ ที่รับความเสี่ยงไหว เพื่อให้เราได้คำตอบจากประสบการณ์เพิ่มขึ้น

วันนี้ยังกลัวอยู่ก็ได้ ลองเริ่มจากเรื่องเล็กพอที่เราจะยอมลองดู

เรียบเรียงและต่อยอดจาก Fear-Based Decisions โดย Anne-Laure Le Cunff

ผมหวังว่าเรื่องนี้จะช่วยสร้างวันของคุณ