ความสำเร็จดีใจได้แค่ วันเดียว อย่าหลงรักวันที่คนเห็นเราจนลืมวันที่เราสร้าง

ความสำเร็จดีใจได้วันเดียว
.
เมื่อวานเบ้นพึ่งจบงาน #PhilosophyOfBuilding ไป
.
ด้วยความที่เราไม่อยากจ้าง Agency เพราะอยากจะทำให้ค่าบัตรถูกที่สุด
เลยเป็นงานที่ทำตั้งแต่ ไปดูสถานที่ ออกแบบบัตร ออกไปโชวว์ ออกแบบแสงไฟ ติดต่อประสานงานกับทุกคน ยันพอเลิกงานเก็บป้ายเอง 5555 One Person Business ของจริง
.
และมีเพื่อนๆที่น่ารักหลายๆคนที่มาช่วยเหลือ Support วันงานขอบคุณทุกจริงๆครับ รักๆ
.
พอไฟบนเวทีดับลง ทุกคนกลับบ้าน รูปถูกโพสต์ คำชมเริ่มเข้ามา
มันง่ายมากที่เราจะเริ่มคิดว่า “ชีวิตของเราคือคนที่สำเร็จแล้ว”
.
แต่เช้าวันถัดมาทุกอย่างเงียบลง
ไม่มีไฟเวที ไม่มีเสียงปรบมือ ไม่มีภาพใหญ่บนจอ
.
เหลือแค่คำถามเดิม ๆ ว่า วันนี้เราจะกลับไปทำอะไรต่อ?
.
ผมนึกถึงชื่อหนังสือของคุณธนินท์ เจียรวนนท์
“ความสำเร็จ ดีใจได้วันเดียว”
.
ยิ่งโตขึ้น ผมยิ่งเข้าใจประโยคนี้มากขึ้น
.
มันไม่ได้แปลว่าความสำเร็จไม่สำคัญ
มันไม่ได้แปลว่าเราไม่ควรดีใจ
และมันไม่ได้แปลว่าเราต้องเย็นชากับสิ่งที่ตัวเองทำสำเร็จ
.
เราควรดีใจ เราควรขอบคุณ เราควรหยุดมองสิ่งที่เราสร้างขึ้นมาสักครู่หนึ่ง
แต่ไม่ควรอยู่ตรงนั้นนานเกินไป
.
เพราะความสำเร็จเป็นแค่หนึ่งวัน
แต่ตัวตนของเราถูกสร้างจากสิ่งที่เราทำซ้ำในวันถัดไป

ถ้าคุณชอบบทความแนวนี้ แล้วไม่อยากพลาด สามารถใส่ Email ของคุณได้ที่ Link นี้เลย (ฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย)

.
Ryan Holiday ทุกๆครั้งที่เขาเขียนหนังสือติด New York TimeBest Seller เขาจะบอกกับตัวเองเสมอว่า “Celebrate the noun,Do the verb”
.
เราฉลองกับคำนามได้แต่อย่าลืมกลับไปทำคำกริยา
คำนามคือสิ่งที่คนเรียกเรา นักธุรกิจ นักเขียน นักพูด One Person Business
.
แต่คำกริยาคือสิ่งที่เราต้องกลับไปทำ
Build Create Learn Serve Repeat
.
Social media ชอบคำนาม

มันชอบวันที่เราดูสำเร็จ ชอบรูปบนเวที ชอบช่วงที่คนปรบมือ ชอบผลลัพธ์ที่ดูสวย แต่ชีวิตจริงถูกสร้างจากคำกริยา
.
วันที่ไม่มีใครเห็น วันที่ต้องนั่งแก้สไลด์
วันที่ต้องเขียนใหม่ วันที่ต้องทำงานเอกสาร (ยังดีมี AI)
วันที่ต้องตัดสิ่งที่รักออก วันที่ไม่มั่นใจ แต่ยังทำต่อ
.
เมื่อวานผมอาจได้ฉลองคำนามบางคำ
แต่วันนี้ผมต้องกลับมาเป็นคำกริยาเดิม
Write,Think, Build, Improve, Serve
.
เพราะถ้าเราหลงรักคำนามมากเกินไป
เราจะเริ่มปกป้องภาพลักษณ์ มากกว่าพัฒนาตัวเอง
.
และนั่นคือจุดที่ความสำเร็จเริ่มกลายเป็นกับดัก

ความสำเร็จดีใจได้วันเดียวไม่ใช่เพราะมันไม่มีค่า
.
แต่เพราะถ้าเราดีใจกับมันนานเกินไป
เราอาจลืมกลับไปเป็นคนแบบที่สร้างมันขึ้นมา
.
ฉลองได้ ขอบคุณได้ ภูมิใจได้ แล้ววันถัดไป กลับไปทำงานต่อ
.
ตอนนี้เราก็กลับไปทำงานของเราต่อ
เรียนรู้ > เขียนสิ่งที่ได้รู้ > เอาสิ่งที่เรารู้ไปลงมือทำ > ได้ Feedback > Reflect > หาสิ่งที่ต้องเรียนรู้ใหม่เพื่อแก้ปัญหานั้น
.
ขอให้เรายึดคิดกับคำคำกริยา ไม่ใช่คำนาม
Build Character,not Status.
.
ไปกันต่อทุกคนนนนน
#แล้วพบกันใหม่เมื่อฉันสร้างสิ่งใหม่ได้ฉันจะมาเล่าให้ฟัง
.
ปล.วันนี้เขียนไม่ยาวมากฮะ งานกองดองงยับ 5555555 หยุดงานไปอาทิตย์นึงทำ Talk นี้ เยิฟฟทุกคนนนนน
.
ผมหวังว่าเรื่องนี้จะช่วยสร้างวันของคุณ