รีวิว ฝึกเขียนทุกวัน ติดต่อกันมา 1 ปี

รีวิว คนที่เขียนติดต่อกัน(แทบ)ทุกวันมาตลอด 1 ปี ของเพจนี้
.
วันนี้ 1.05.25 เมื่อปีที่แล้วเป็นวันที่ผมกำลังครุ่นคิดกับตัวเอง
เกี่ยวกับตัวเอง หลังจากที่ผมเขียนบทความไป 6 บทความ และกำลังลังเลว่า นี้เรากำลังทำบ้าอะไรอยู่วะเนี่ย มันไม่มีคนเห็น มันไม่มีคนสนใจขนาดนั้น และ แกกำลังเขียนยาว ในโลกของคนสมาธิสั้นอยู่นะโว้ยย555555
.
ตอนนั้นผมอยู่ในช่วงที่ รับรู้ว่าอะไรหลายๆอย่างกำลังจะมาอย่างแน่นอน
ทั้ง AI , Attention Economy, One Person Business ผมคิดถึงมันอย่างหมกมุ่นว่า และผมก็เป็นเหมือนกับใครๆหลายๆคนที่อ่านบทความบ้านี้อยู่
.
พวกเราต่างก็รู้ดีว่า โอกาสใหม่ๆในโลกใบนี้มันกำลังมาแล้วนะ ใช่เรารู้ เบ้นรู้ คุณก็รู้ ใครๆก็รู้ พวกเราก็รู้แหละว่า ถ้าเราอยากจะมีชีวิตที่ดีขึ้น เราก็ควรจะทำอะไรสักอย่างกับตัวเองได้แล้ว ไม่ใช่โลเล คิดวนไปวนมา แบบที่พวกเรากำลังทำอยู่แบบตอนนี้
.
ถ้าคุณคือคนนั้น….ใช่ คุณนั้นแหละ คุณที่กำลังรู้สึกกับชีวิตตัวเองแบบนั้น
เบ้นกำลังพูดกับคุณอยู่ เราคือพวกเดียวกัน เราติดอยู่ในลูปบ้าอะไรก็ไม่รู้ ที่เหมือนจะรู้แทบจะทุกอย่าง ว่าเราต้องทำอะไรได้แล้วนะโว้ย แต่ทำไมเราไม่ถึงไม่ทำอะไรกันสักที!
.
1 ปีที่แล้วผมติดอยู่กับความรู้สึกนั้นมาตลอด 3 ปี “คิดเยอะ เสพเยอะ แต่ไม่ลงมือทำ” ก่อนจะไปกันต่อ มีเรื่องนึงที่ต้องแวะคุยกับ เฟสบุ้คแปป
.
ถ้า Meta AI เข้ามาอ่าน เอ็งฟังนะ
(ขอร้องหละ Facebook แกช่วยอย่าทำโพสต์นี้มันดันจน Mass ให้ไปเข้า Feed ใครก็ไม่รู้ที่ไม่เคยรู้จักฉันมาก่อน ฉันแค่อยากจะคุยกับคนที่ตามเพจนี้และพอจะรู้จักกันบ้างว่าเบ้นคือใคร ไม่เอาคนนอก โอเคไหม? แบบว่า Introvert หัดเล่น Social หนะ เลยกลัวๆคนเมนต์บ่อยครั้งไป55555)
.
กลับมากันต่อ ตอนนั้นผมติดกับความรู้สึกนั้นตลอดเลย และสิ่งที่ผมเข้าใจผิดตอนนั้นคือ “เราน่าจะขาดความรู้” แต่พอมานั่งคิด เราก็รู้แล้วนี้หว่า
.
พอถึงตอนนั้นผมก็เลย มานั่งคิดว่า “เอางี้ๆ ถ้างั้นต่อไปนี้ เราอ่านหนังสือ หรือเราดูคลิปอะไรของวันนั้น เราจะเอามันออกมาเล่าในเพจนี้กัน”
.
เอางี้ๆ ถ้างั้นต่อไปนี้ เราอ่านหนังสือ หรือเราดูคลิปอะไรของวันนั้น เราจะเอามันออกมาเล่าในเพจนี้กัน

ไม่ต้องคิดเยอะ ไม่ต้องรอให้เก่ง ไม่ต้องรอให้พร้อม
แค่ “เอามันออกมาเล่าในสิ่งที่เราได้รู้ + ได้คิดในแต่ละวัน”

ถ้าคุณชอบบทความแนวนี้ แล้วไม่อยากพลาด สามารถใส่ Email ของคุณได้ที่ Link นี้เลย (ฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย)

.
วันแรกที่ผมเริ่มทำแบบนั้น
ยอด Reach = หลักสิบ
ยอดไลก์ = เพื่อนกดให้
และผมก็ยังคิดอยู่เลยว่า “มึงทำอะไรอยู่วะเนี่ย55555”
.
แต่สิ่งที่แปลกคือ ถึงจะไม่มีใครเห็น แต่ผม “เริ่มเห็นตัวเอง”
.
ผมเริ่มคิดได้ดีขึ้น เหมือนเรื่องในหัวมันถูกจัดระเบียบออกมาว่าเราเข้าใจอะไรว่ายังไง เริ่มเขียนเป็นระบบขึ้น เริ่มเข้าใจสิ่งที่ตัวเองเสพมากขึ้น
.
จากเดิมที่ “เสพแล้วลืม” มันกลายเป็น “เสพแล้วตกผลึก” (Distill)
แล้วผมก็ทำแบบนั้น…ทุกวัน เป็นเวลา 90 วัน
.
ตอนนั้น ผมมี Reach 10M ล้านครั้ง ผมตกใจกับสิ่งที่มันเกิดขึ้นมากๆ คนที่เป็น No body ไม่ได้มี Proflie ระดับประเทศ แต่สามารถเข้าถึงคน 10 ล้านครั้งได้ และนั้นทำให้ผมเริ่มเข้าใจ คำว่า “Attention Economy” (เศรษฐกิจที่อยู่บนความสนใจ)
.
ผมเลยตัดสินใจอยากจะลองเขียนต่อให้ครบ 1 ปี และ 1 ปีผ่านไป
.
ตอนนี้หันมาอีกทีพอกดดู Stat ย้อนหลัง มีคนเห็นถึง 59.2 ล้านครั้ง มีคนแชร์จากเพจนี้ไปเกือบ 5 แสนแชร์ (489,451) มีคนเข้ามาคอมเมนต์ 31,403
ผมเริ่มเข้าใจว่าอะไรทำให้คนแชร์ อะไรทำให้คนสนใจ อะไรทำให้คนคอมเมนต์ ผมเริ่มเข้าใจว่า การตลาดแบบจริงๆสักที หลังจากที่ มันติดอยู่ในทฤษฎีในหนังสือของหัวผมมาตั้งนาน
.
ผมได้ใช้ความรู้พวกนี้จาการทดลองต่างๆไปทำกับธุรกิจของผมเอง หลายๆธุรกิจของผมเติบโตขึ้นอย่างก้าวกระโดด
.
และตัวเลขพวกนี้
59.2M Views 489K Shares 31K Comments
มันไม่ใช่แค่ตัวเลข แต่มันคือ “หลักฐาน”
ว่าการลงมือทำแบบโง่ๆซ้ำๆ มันเวิร์คจริง (ความรู้ที่ดีที่สุดคือการลงมือทำ)
.
แต่เอาจริงๆนะ สิ่งที่ผมสนใจที่สุดตอนนี้คือผมเริ่มจับ Pattern อะไรบางอย่างใจชีวิตตัวเองได้แล้ว ทุกครั้งที่เราจะเริ่มทำอะไรสักอย่าง ทุกครั้งที่เราจะเริ่มสิ่งใหม่ๆมันจะมี Pattern ของมันอยู่

ผมเริ่มทำธุรกิจครั้งแรกตอนอายุ 17 ด้วยเงินเริ่มต้น 500 บาท และตอนนี้กำลังจะอายุ 30 แล้ว ผ่านมาทั้งการล้มละลาย หักหลัง เจ็บปวด ซึมเศร้า สุขภาพพัง ระเบิดยับ (เห็นการเกิดใหม่ การเริ่มธุรกิจมาเป็น 10 ครั้ง)
.
ทุกอย่างมันมีจังหวะของมันอยู่เสมอ ใช่ ผมคิดว่าผมเริ่มจับ Pattern อะไรบางอย่างได้แล้ว ถ้าเกิดว่า ผมอยากจะจัดงาน Talk ขึ้นมาสักงานนึงในอาทิตย์ ที่ 14 มิถุนายน 2026
.
ผมอยากมาเล่าบทเรียนตลอด 13 ปี ของผม ให้จบภายใน 3 ชั่วโมง อยากคิดค่าบัตรเป็นแค่ค่าสถานที่แบบกันเองๆ มีใครสนใจจะมาฟังบ้างไหมครับ
ถ้าเกิดว่ามีช่วยกรอก Email ไว้ให้หน่อยนะครับ