ใช้เวลาแค่ วันละ 30 วินาทีทำสิ่งนี้มา 9 ปี แต่ทำสิ่งนี้ทุกวันจะเปลี่ยนชีวิตไปตลอด

ขอให้คุณใช้เวลาแค่ 30 วินาที ก่อนนอนเขียนเรื่องราวของวันนั้น 1 บรรทัด (แล้วชีวิตเราจะดีขึ้นแบบที่เราไม่เข้าใจมันมาก่อน)
.
วันที่จะเปลี่ยนชีวิตเรามันคือวันธรรมดา ที่เราลืมง่ายๆไปกับมัน
Ryan Holiday เขาเล่าเขียน Blog นึงชื่อว่า
.
I’ve Done This Every Day for Nine Years. It Changed My Life
(ผมทำสิ่งนี้ทุกวันมาเก้าปี มันเปลี่ยนชีวิตผม) ขออนุญาติเอาเนื้อหาบางส่วนมาแปล + ใส่เรื่องของเบ้นเข้ามาด้วยกัน #อ่านจบปุ๊ปเก่งขึ้นปั๊ป
.
Ryan Holdiay เขา เปิดสมุด One Line a Day ที่เขาเขียนมาเก้าปี
แล้วไล่อ่านย้อนหลัง (มันคือ Concept เขียนวันละ 1 บรรทัด)
.
แม้แต่สิ่งที่เกิดขึ้นไม่นานมานี้ ก็ยังกลับมาทำให้คุณประหลาดใจได้
.
14 มิถุนายน 2017
เขากินข้าวกับโค้ชคนหนึ่งชื่อ Mark Daigneault
ตอนนั้นยังเป็น โค้ชดาวรุ่งใน G-League ของ NBA
และตอนนี้เขาเป็นหัวหน้าโค้ชและแชมป์ NBA กับ Oklahoma City Thunder
.
วันที่ 7 ธันวาคม 2017
เราตื่นขึ้นมาเจอหิมะ 4 นิ้วที่ฟาร์มของเรา
.
วันที่ 19 ตุลาคม 2019
ฉันต้องฆ่างูหางกระดิ่งใกล้โรงรถ
.
วันที่ 2 กรกฎาคม 2018
เป็นวันที่ฉันเขียนคำแรกของ Stillness is the Key
.
วันที่ 2 กรกฎาคม 2017
เป็นวันที่ลูกชายคนโตคลานได้เป็นครั้งแรก
.
ฤดูใบไม้ร่วงปี 2019
ฉันแวะดูอาคารที่ต่อมาจะกลายเป็น The Painted Porch (ร้านหนังสือ)
.
ในวันที่น่าผิดหวังมากในเดือนกุมภาพันธ์ 2023
ผมพบว่าพนักงานที่เพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่งกลับขโมยเงินจากเรา
และวันถัดมาฉันต้องเผชิญหน้ากับเขาอย่างหนัก… ซึ่งเป็นเรื่องยากทางอารมณ์มาก
.
ผมจำบางเรื่องได้ดีกว่าบางเรื่อง ผมรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น เพราะผมเขียนมันลงไป ผมแน่ใจว่า มีเรื่องที่ดีกว่า 3300 เรื่องที่ผมกรอกเอาไว้ ใน 9 ปีที่ผ่านมา
.
วันที่ธรรมดาที่น่ามหัศจรรย์ ช่วงเวลาน้อย ๆ
ความทรงจำเล็ก ๆ จังหวะชีวิตบนฟาร์ม ในฐานะคนเขียน ในฐานะพ่อ
.
ฉันเห็นคนที่ฉันเคยเป็น
ฉันเห็นคนที่ฉันกำลังจะกลายเป็น
ฉันเห็นคนที่ฉันอยากจะกลับไปเป็น
ฉันเห็นความผิดพลาดที่ไม่อยากทำอีก
.
บางเรื่องฉันพอจำได้ราง ๆ
แต่ส่วนใหญ่เลือนหายไปหมดแล้ว
และถ้าไม่มีหน้ากระดาษเหล่านี้
มันคงหายไปตลอดกาล
——-

ถ้าคุณชอบบทความแนวนี้ แล้วไม่อยากพลาด สามารถใส่ Email ของคุณได้ที่ Link นี้เลย (ฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย)

#ช่วงเบ้นขอเสริม
ตัวเบ้นเองก็เริ่มจดบันทึกทุกวัน เหมือนกันครั้งแรกเมื่อปี 4/5/64 (5ปีก่อน)
ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ผมพึ่งอ่าน Meditation ของ จักรพรรค Marcus Aurelius ครั้งแรก ตอนนั้นผมยังไม่รู้จัก Stoic ดีเท่าไหร่ (จริงรู้จักก่อนหน้านั้น 1 ปี)
.
พอย้อนกลับไปดูที่ตัวเองจดไว้ก็งงเหมือนกัน ว่าเรารู้สึกแบบนั้นหรอ 5555

25.07.64 – ดูสัมภาษณ์ Elon Musk แล้วแทบไม่เข้าใจสิ่งที่เขาพูดเลย
9.08.64 – เมื่อคืนนอน ตี 5 ปัญหา อดหลับอดนอนคือเรื่องใหญ่ที่สุดของเราไม่ใช้การกินเหล้า
27.08.64 – ธุรกิจที่ทำอยู่ วันนี้ไม่มียอดขายเข้ามาเลย เครียดมากๆ
10.07.65 – วันนี้ตื่นสายมากๆเพราะเล่นเกมดึก จิตวิทยาเราชอบการเล่นเกมมากๆ
2.08.65 – วันนี้ทะเลาะกับคนตอนเช้าทำให้คิดงานตอนบ่ายไม่ออกเลย
13.08.65 – วันนี้ได้เจอเพื่อนสนิท บรรยากาศเดิมๆ เนื้อย่างโครตอร่อย
16.09.65 – วันนี้คุยกับพี่ sale ที่ขายแผ่นพื้นโครงสร้างให้เรา เธอมาบอกว่าลาออกจากงานแล้ว รู้สึกขอบคุณเขามากๆ ที่สอนงานพื้นฐานให้กับเรา ตั้งแต่วันแรกที่เริ่มทำงาน
.
การจดบันทึกทำให้เราต่อชิ้นส่วนเหล่านั้นกลับเข้าด้วยกัน
พาเราเดินทางย้อนเวลา
ทำให้เรายิ้มกับความแปลกประหลาดของชีวิต
รู้สึกขอบคุณกับเรื่องเล็ก ๆ
และเตือนตัวเองว่า
มันง่ายเหลือเกินที่เราจะหลงหายไปในความเร่งรีบของแต่ละวัน
ขณะที่มันกำลังเกิดขึ้นตรงหน้า
.
ชีวิตของเราจริงๆมีอะไรอีกเยอะ ที่เราไม่ได้มองมัน ถ้าเราสะท้อนชีวิตของเราดีๆ มันจะเริ่มมองเห็น Pattern อะไรบางอย่างในชีวิตของเรา โดยที่ตัวเราเองก็ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ ว่ามันคืออะไร
.
หนึ่งบรรทัด หนึ่งประโยค
.
วันนี้ฉันคิดอะไร ฉันไปที่ไหน มีอะไรเกิดขึ้น ฉันเป็นอย่างไร
แค่นั้นเอง
.
มันฟังดูเหมือนไม่มีค่าอะไร
และบางทีมันก็เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย
แต่เมื่อเวลาผ่านไป คำเหล่านั้นจะสะสม
และหลังจากหลายปีของการเขียน
คุณจะมีสิ่งที่ประเมินค่าไม่ได้อยู่ในมือ
.
หลักฐานว่าเคยเป็นใคร
เคยทำอะไร และเดินทางมาไกลแค่ไหน
.
เบ้นกลับไปดูวันที่เสียใจมากๆที่ทำยอดขายในธุรกิจนึงไม่ได้เลยวันนั้น
วันนั้นมันเป็นวันที่โลกจะแตก และใครจะรู้ว่าหลังจากนั้นอีก 2 เดือน
ผมตัดสินใจปิดบริษัท นั้น และนั้นคือการตัดสินใจที่ผมไม่เสียใจเลย
เพราะมันทำให้เราได้มองหาสิ่งใหม่จนเป็นตัวเราในทุกวันนี้
.
Concept การเขียนทุกวันนี้มันพัฒนาออกมาให้กลายมาเป็นเพจนี้
เราเขียนเพราะเรา ไม่อยากเสียวันธรรมดาๆของเราไป
.
แต่ละวันเราได้เรียนรู้อะไรเยอะมากๆ เราได้คิดเยอะมากๆกับบางเรื่อง
และบางเรื่องมันอาจจะไม่ viral คนไม่อ่าน คนไม่แชร์ คนไม่สนใจ
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ‘การได้เขียนว่าฉันกำลังคิดเรื่องไหนอยู่’
นั้นคือจุดประสงค์ของการเขียน
.
และวันนี้ก็เช่นกัน ผมไม่อยากเสียใจ เพราะรู้ตัวอีกทีนี้ก็จะหมดเดือน 2 แล้ว
แล้วมันก็จะเป็นเหมือนกับทุกๆปีที่เรามักจะพูดว่า “เสียดายเวลาผ่านไปไวจัง”
.
ความเสียใจที่สุดที่ผมคิดว่าเริ่มช้าไปคือการ เขียนสิ่งนี้ช้าไป
ผมลืมช่วงเวลาอกหักครั้งแรกไปแล้ว ว่าตอนนั้นรู้สึกยังไง
ผมลืมวันที่เริ่มทำธุรกิจครั้งแรกตอนอายุ 17 ไปแล้ว
ผมจำวันธรรมดาตอนที่กำลังเขียน Coding ครั้งแรกไม่ได้แล้ว
.
ทุกๆวันธรรมดาที่มันผ่านพ้นเราไป “มันคือของขวัญ”
ของขวัญที่ทำให้คุณได้ทักทายตัวเองในอดีต
ได้จำว่าเคยคิด เคยรู้สึก เคยเป็นอย่างไร
.
คำถามคือ คุณกำลังปล่อยของขวัญนั้นหายไปหรือเปล่า?
.
อีก 5 ปีข้างหน้า วันนี้จะเหลือแค่หนึ่งบรรทัด
คุณอยากให้มันเขียนว่าอะไร?
.
วันที่คุณได้มาอ่านเพจนี้ วันนี้ของคุณมันเป็นยังไง มันคือประโยคว่าอะไรผมรอฟังอยู่นะ 

.
ผมหวังว่าเรื่องมันจะช่วยสร้างวันของคุณ