ทำไมเราต้องระวังคำพูดกับตัวเอง รู้จักเซลล์ประสาท – ทฤษฎี Hebb’s Law

สมองเรามันจำหมดเลยว่าเราพูดอะไรกับตัวเองไว้บ้าง
.
คำว่า “เราโง่”, “เราไม่เก่ง”, “เราทำไม่ไหวแน่นอน”
ที่เราพูดเล่นๆ ซ้ำไปซ้ำมาในหัวทุกวัน… มันไม่ได้หายไปไหนเลย
.
วันนี้ คุณ Donald Hebb จะมาเล่าให้ฟังว่า
ทำไมคำพูดพวกนี้กำลังเขียนโปรแกรมสมองเราใหม่อยู่ทุกวัน
.
เรามาเข้าใจสมองเราใน [6] ข้อนี้กัน
#อ่านจบปั๊ปเก่งขึ้นปุ๊ป
.
[1] Hebb’s Law คืออะไร?
Donald Hebb เป็นนักจิตวิทยาประสาท (Neuropsychologist) เขาเสนอแนวคิดในปี 1949 บอกว่า
.
เมื่อเซลล์ประสาท (neurons) สองตัวทำงานพร้อมกันซ้ำๆ (fire together)
มันจะสร้างสายใยเชื่อมโยงกันถาวร (wire together)
.
แปลง่ายๆคือ สมองเราจะสร้างความเชื่ออะไรก็ตามที่เราย้ำเยอะๆ
ก็ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมเราถึงรู้สึกเหมือน “ติดลูปชีวิตเดิมๆ”
.
[2] สมองไม่ได้แยก “เรื่องจริง” กับ “แค่คิดเล่นๆ”
ประเด็นมันอยู่ตรงนี้แหละ สมองมันแยกไม่ได้ว่า อันนี้เราเล่นๆ ตลกๆ
ส่วนอันนี้ “เราจริงจัง” จอมแก่น (คนเขียนก็เริ่มเล่นไปด้วยละ55555)
.
สมองมันแค่จำว่า พูดบ่อย = สำคัญนะ = งั้นเดี๋ยวช่วยย้ำให้
ถ้าเราบอกเราไม่เก่งมันก็จะช่วยย้ำให้เราอีก (ทีเรื่องแบบนี้เก่งจัง55555)
.
[3] คำพูดของคุณ = วงจรไฟฟ้าใหม่ในสมอง
ทุกครั้งที่คุณคิดอะไรซ้ำๆ
มันเหมือนคุณกำลัง “พิมพ์โค้ด” ให้สมองเปลี่ยนโครงสร้าง
.
ยิ่งคิดซ้ำ = ยิ่งสร้างเส้นใย (Synapse) ใหม่
ยิ่งพูดบ่อย = ยิ่งกลายเป็นทางเดินถาวรในสมอง (Neural Pathway)
.
และทางเดินพวกนี้…
คือสิ่งที่สมองจะเลือกใช้ ในวันพรุ่งนี้โดยอัตโนมัติ
พูดง่ายๆ
ชีวิตคุณวันนี้ คือเส้นทางที่สมองเลือกเดินเมื่อวาน
.
[4] อยากเปลี่ยนชีวิต ลูปเดิม เราต้องเริ่ม “พูดสิ่งใหม่” กับตัวเอง
คุณไม่ต้องรอเก่ง ไม่ต้องรอมีความมั่นใจ
แค่เริ่มจาก “พูดให้สมองฟังใหม่” เอาแค่นี้ก่อน
.
เพราะสิ่งที่คุณพูดกับตัวเอง…
= input ที่สมองจะเอาไปสร้าง world view ทั้งระบบ
.
ลองฝึกใช้คำพวกนี้ให้ชินปาก:
“เราอาจยังไม่เก่ง…แต่เราฝึกได้”
“วันนี้ยังไม่ไหว…แต่เราดีขึ้นมานิดนึงแล้วนะ”
“เรายังทำไม่เป็น…แต่เรากำลังเรียนรู้อยู่”
.
ไม่ได้บอกให้เราโลกสวย เรามองตามความเป็นจริง ว่าเราฝึกได้จริงๆ
เราต้องสอนสมองว่า “ลูปใหม่” กำลังมาแล้วนะ…จำไว้ด้วย
.
[5] เขียน = วิธีที่ดีที่สุดในการสั่งสมองใหม่
เบ้นลองมาแล้วแล้วอย่าง
ทั้งการพูดกำลังใจ การฟัง Podcast วันละ 3 ชั่วโมง การอ่าน Self-help
สำหรับเบนซ์ ไม่มีอะไรเห็นผลเท่ากับ “การเขียน”
.

 การ “เขียนความคิด” ตัวเองออกมาแบบซื่อๆ ทุกวัน
.
เพราะการเขียน = การเปลี่ยน “คลื่นความคิด” ให้กลายเป็น “รูปธรรม”
และสมองจะจำ “สิ่งที่เป็นรูปธรรม” ดีกว่าสิ่งที่แค่ลอยๆ อยู่ในหัว
.

 เขียน = ให้สมอง fire แบบที่คุณตั้งใจ

 เขียนซ้ำ = สร้าง neural pathway ใหม่

 เขียนวนไป = เปลี่ยน default system ในหัวคุณเอง
.
นั้นเป็นเหตุผลที่ทุกคนถามเบนซ์ตลอดว่าทำไมขยันเขียนจัง
เปล่าเลย เบนซ์เขียนให้ตัวเองอ่านทุกวัน (เราขี้ลืมหนะ55555)
.

ถ้าคุณชอบบทความแนวนี้ แล้วไม่อยากพลาด สามารถใส่ Email ของคุณได้ที่ Link นี้เลย (ฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย)

[6] #สรุปแบบลงดาบ
.

 สมองคุณจำหมด – ทุกคำที่คุณพูดกับตัวเอง มันไม่เคยลืม

 Hebb’s Law บอกว่า “พูดซ้ำ = ปูเส้นทางให้สมองเดินซ้ำ”

 สมองไม่แยกหรอกว่าอันไหนจริง อันไหนแค่คิดเล่น มันจำหมด

 ยิ่งคิดลบซ้ำ – ยิ่งติดลูปชีวิตแบบเดิม โดยที่คุณไม่รู้ตัว

 ชีวิตคุณวันนี้ = output จากเส้นทางที่สมองฝึกไว้เมื่อวาน

 อยากเปลี่ยนชีวิต? เริ่มจากเปลี่ยน “คำพูดกับตัวเอง” ก่อน

 เขียนทุกวัน = ฝึกสมองให้ fire แบบที่คุณตั้งใจ

 ลูปใหม่ไม่ได้มาเอง…คุณต้อง “วางเส้นทาง” ให้สมองเดินเอง
.
ลองตั้งคำถามนี้ก่อนเข้านอนทุกวัน:
วันนี้เราย้ำความคิดแบบไหนกับตัวเอง?
แล้วพรุ่งนี้…เราอยากให้สมองจำอะไรแทน?
.
ผมหวังว่าเรื่องนี้จะช่วยสร้างวันของคุณ